Gebed bij het lezen uit de bijbel

Goede God

Zoveel loze woorden,

lege gebaren,

zinloos geschreeuw,

vullen ons leven.

Zoveel snelle groeten

aandachtsloze bezoeken,

vullen ons leven.

Zoveel wat om ons heen gebeurd;

zoveel wat we zelf doen;

zonder aandacht,

zonder dat ons hart er bij is,

zonder dat we er zelf bij zijn.

 Laat uw woorden zich in die wirwar van ons bestaan,

die kluwen,

laat ze zich daar vanmorgen tussen wringen

zich een plek verwerven.

Laten uw woorden als vloeiend water hun weg vinden

in onze harten.

Zodat wij opademen, opstaan, opbloeien,

tot leven komen.

Opdat wij vanmorgen weer doordrongen mogen worden van het geloof,

dat wij niet leven van brood alleen,

maar van ieder woord dat U tot ons gesproken heeft,

gister, vandaag en morgen.

Theologie op een tegeltje

“Als de kerk haar wortels en haar roeping tot zelfopoffering vergeet, verwordt ze tot een irrelevant sociaal clubje”.

Martin Luther King

Met vertrouwen tegemoet zien

“De toekomst, waarop we met onze wensen en voornemens vooruitlopen, is vol verassingen – aangename en onaangename. Het is goed om je daar in vertrouwen en met behoedzaamheid op voor te bereiden. Wat staat ons echter na onze dood te wachten? Staat ons eigenlijk wel wat te wachten? (….) Het zou goed zijnons allereerst te bezinnen op het oervertrouwen waarmee we dit leven zijn binnengekomen. Het zal ons ook dit leven uit dragen. En als dit oervertrouwen voor ons tot een vertrouwen in God geworden is en niet voortijdig de grond ingeboord is, dan weten we weliswaar niet wát ons te wachten staat, maar wel Wíe ons verwacht.”

Jürgen Moltmann in: In het einde ligt het begin, 145

preek in de kerstnacht

Het lukt me momenteel niet echt om te bloggen. Daarom mn preek van de kerstnacht op mn blog gezet.

Op sommige CD’s, kom je wel eens een sticker tegen met daarop: “PARENTAL WARNING: EXPLICIT CONTENT”. Bedoelt om ouders te waarschuwen dat de teksten op de CD niet geschikt zijn voor kinderoren. Soms zou je die sticker ook wel op de bijbel willen plakken. Want er staan nog al wat gruwelijke verhalen in de bijbel. Geweld en oorlog, uitbuiting, moord zijn aan de orde van de dag. In onze kinderbijbels laten we die verhalen dan ook vaak liever achterwege, of we halen de scherpe randjes er van af. En geregeld hoor ik ook dat volwassenen het liefst uit de kinderbijbel lezen, omdat het daarin niet altijd over die dingen gaat.

En hoe begrijpelijk ik dat soms ook vind, (je zit per slot van rekening niet elke dag te wachten op een zwaar en moeilijk verhaal), toch denk ik dat we blij met deze verhalen moeten zijn.  De bijbelverhalen zijn inderdaad vaak niet geschikt als verhaaltje voor het slapen gaan, soms zou je er zelfs heel moeilijk van kunnen slapen. Net zoals je er misschien wel eens moeilijk van kan slapen als je nadenkt over de miljoenen mensen in Afrika die lijden aan Aids, de opwarming van de aarde, oorlogen her en der, volken die andere volken onderdrukken, samenlevingen die leven ten koste van anderen, zoveel wat er mis gaat en is in deze wereld, en telkens weer mis gaat. Als we realistisch zouden zijn, zouden we moeten zeggen: zo zal het altijd wel zijn.

In wat voor wereld leven we! Is het naïef om te blijven hopen en te spreken over redding en verlossing in zo’n wereld?

Helemaal niet. Niet als we de verhalen die Jezus geboorte omgeven serieus nemen. We zijn te vaak geneigd om de scènes die het geboorteverhaal omgeven te reduceren tot een liefelijk plaatje van kinderen veranderd in herders met theedoeken om hun hoofd, hoe vredig en hartverwarmend ook.

Maar de verhalen die Jezus’ geboorte omgeven zijn overduidelijk hoe onderdrukkend de machten en krachten zijn waarvan Jezus ons kwam redden. Keizer Augustus, koning Herodes, de kindermoord, de volkstelling van de keizer, de vlucht naar Egypte. Als we een Anton Pieck verhaaltje van het kerstverhaal maken – fijn, knus en warm – dan is het even leuk voor deze dagen, maar heeft het niets met onze werkelijkheid te maken. Dan trekken we ons dus deze dagen voor even terug in een sprookje. Als we te snel over Herodes en Augustus lezen, dan zijn we geneigd de duisternis in onze eigen wereld te benaderen vanuit zelfmedelijden. Te denken dat het evangelie daar dus niets over te zeggen heeft. En te concluderen dat de problemen waar wij voor staan veel groter zijn als de problemen waar men vroeger voor stond, zelfs groter dan Jezus’ kracht tot redding verlossing en heel making

Maar dat is grote onzin. Want het is juist hierover waar Jezus iets over te zeggen heeft. Jezus werd niet geboren in een Anton Pieck sprookjes wereld, waar alles lief en zoet is. Maar geboren in dezelfde wereld als wij elke dag aan de lijve ervaren. Jezus werd geboren in een wereld geregeerd door een keizer, Augustus, die veel van zijn middelen gebruikte om zichzelf te verheerlijken als ‘Redder’, ‘Zoon van God’. Middelen die veel beter gebruikt hadden kunnen worden om zijn onderdanen te redden van armoede, van hongersnood. Hij werd geboren temidden van een volk dat ooit bevrijd was uit de slavernij in Egypte, maar nu door een andere onderdrukker overheerst werd. Maar zijn geloof in de God van Israël die Hem geroepen had, was zo dat hij wist dat geen duisternis opgewassen zou zijn tegen het Licht dat de wereld gekomen is. Dat is waar we zelf van doordrongen moeten zijn, aan onze kinderen moeten doorgeven en met heel de wereld zouden moeten delen.

Dus laten we alsjeblieft de verhalen van kerst eens goed lezen. Laten we alsjeblieft tot ons doordringen dat Jezus geboren werd in dezelfde wereld als de onze: met al z’n hebzucht, verrijking ten koste van anderen, machtswellust, onderdrukking van zwakken, armoede, honger, uitputting, met al z’n kop in het zand steken, met al z’n inhalerig gedrag. En laten we alsjeblieft tot ons laten doordringen dat Jezus ons hier van kwam redden! Daarom is Hij gekomen, en door zijn komst zijn al die machten en krachten gebroken. Zijn Koninkrijk verbreekt versplintert de macht van alle andere koninkrijken.

Soms krijg je het gevoel dat om nog te kunnen hopen, je je hoofd in het zand moet steken. Moet ontkennen dat de wereld is zoals ze is, net moet doen alsof de wereld prachtig is terwijl… Maar hopen betekent niet het ontkennen van problemen, of net doen alsof de problemen waar onze wereld mee worstelt niet echt zo groot zijn. Hoop is niet de ontkenning van pijn, maar het begin van heling. Hopen betekent dat we ons toevertrouwen aan de meer fundamentelere waarheid dat het hele universum, de wereld, is geschapen uit liefde en voorbestemd is voor liefde. Wanneer we ons aan die waarheid toevertrouwen, als we werkelijk de beslissing nemen om Gods wil te zoeken en te doen temidden van alle onrust, beroering en problemen, dan is dat de motor voor verandering

Het grootste cadeau dat we onze kinderen kunnen geven is niet een voorbijgaande illusie voor de kerstdagen dat de wereld vredig en mooi is. Daar hou je kinderen niet lang mee voor de gek. En trouwens we geloven het zelf niet eens. We geven een veel groter cadeau aan onze kinderen en aan elkaar als we ze de betekenis van compassie leren en voorleven: dat grote tragedie en nood het hoofd kunnen worden geboden door grote liefde. We geven een veel groter cadeau als we ze leren dat door te delen er genoeg voor iedereen zal zijn. We geven ze een veel groter cadeau als we ze het nieuwe gebod van Jezus leren: heb elkaar lief. Wanneer we ze het voorbeeld van Jezus leren die zichzelf weggaf uit liefde voor mensen. Wanneer we ze leren te omarmen in plaats van uitsluiten. Geven in plaats van te nemen. Wanneer we ze leren de kwetsbaren, de kleinen, de uitgestotenen welkom te heten in plaats van uit te sluiten. We leren ze de betekenis van de hoop, door zowel eerlijk de duisternis van deze wereld te onderkennen en ze de fundamentele waarheid te leren dat de zwartste duisternis zal wijken als ze het licht ontmoet. En dat zij daarin een rol kunnen vervullen!

Iemand die daar alles over weet is de Zuid-Afrikaanse bisschop Desmond Tutu. Hij heeft weet van de macht van kwaad en duisternis in deze wereld. Jaren heeft hij met gevaar voor eigen leven gestreden voor tegen apartheid in Zuid-Afrika. Maar hij heeft ook weet van de grotere waarheid, dat deze wereld geschapen is uit liefde. Dat God van deze wereld houdt en dat God bezig is deze wereld te bevrijden te vernieuwen, te brengen naar vrede, heelheid, vreugde en liefde, omdat ze daarvoor is gemaakt. Daarom heeft hij ook, nadat de apartheid was opgeheven, gestreden heeft voor vergeving en verzoening van de verschillende partijen. In zijn boekje ‘God heeft een droom’ schrijft hij:

“Jij bent het onvervangbare instrument voor verandering. Laat je niet ontmoedigen door het gewicht van de taak die voor je ligt. Jouw bijdrage kan anderen inspireren, kan de beschroomden moed geven om pal te gaan staan voor de waarheid; pal te gaan staan voor mensenrechten waar die ongestraft met de voeten worden getreden; pal te gaan staan voor rechtvaardigheid, vrijheid en liefde waar deze onder de voet worden gelopen door onrechtvaardigheid, onderdrukking, haat en wreedheid; pal te gaan staan voor menselijke waardigheid en menselijk fatsoen in hardvochtige, onmenselijke tijden.

God vraagt ons Zijn partners te worden bij het creëren van een nieuw soort samenleving waar ieder mensenleven telt; waar mensen belangrijker zijn dan materiële zaken, belangrijker dan bezit; waar een mensenleven niet alleen wordt gerespecteerd, maar mensen ook op eerbied en bewondering kunnen rekenen; waar mensen zich veilig voelen en geen honger lijden, niet lijden aan ziekte en gebrek aan kennis; een samenleving waarin meer tederheid is, meer zorg, meer bereidheid om te delen, meer mededogen, meer vrolijkheid; een wereld waarin vrede heerst en geen oorlog is”

Als je Jezus gaat volgen, verandert dat je leven. Jezus volgen kan de wereld veranderen. Dit is groot nieuws voor iedereen die ooit in aanraking is geweest met duisternis, iedereen die ooit geworsteld heeft, iedereen die ooit de krant opensloeg met een zucht, iedereen die iemand kent wiens leven gebroken is, iedereen die weet dat hij of zij een gebroken leven heeft. Het is goed nieuws voor iedereen die weet heeft van de gebrokenheid van onze wereld en die verlangd naar heelheid.

Er is geen Egypte, geen farao, geen Herodes, geen Caesar, die opgewassen is tegen ons getuigenis dat Jezus Heer is. Er is geen nood zo groot en geen pijn zo diep geen macht zo duister, geen kracht zo sterk dat ze niet kan worden tegemoet getreden met grotere compassie en heling door Christus onze Redder. De wereld is gemaakt door en voor liefde. En God verlost zijn wereld door Jezus Christus. We hebben de mogelijkheid om de liefde die de belangrijkste kracht in het universum is te ervaren als onze aanraking en onze vrijgevigheid en onze liefde Jezus’ heling en genade brengen aan een wereld, die hoewel in duisternis, een groot licht heeft gezien. Het licht van de wereld, opnieuw opgegaan met kerst.

Advent is a time of waiting

Adventsgroet van de episcopal church, gericht aan episcopals. Dat ben ik niet maar voel me daardoor niet minder aangesproken

Kerstgroet in de dorpskrant

Als voorganger wordt van mij verwacht dat ik voor kerst een kerstgroet schrijf voor in het huis-aan-huis-blad in ons dorp. Dat gebeurd in toerbeurt met de andere predikanten van de ander kerken in ons dorp. Dit jaar was het mijn beurt, en dit is het geworden:

‘Gij die nieuw zijt alle dagen, bron en hartslag van de tijd, kunt Gij één moment verdragen, dat Gij niet mijn toekomst zijt?’

Het zijn woorden uit een kerstlied. Hoopvolle woorden die al de hele advent met mij meegaan en zo af en toe boven komen drijven. Het lied begint met ‘uit het duister hier gekomen, mensen van de wereldnacht’. Van dat duister hebben we allemaal wel op één of andere manier weet, het kan zomaar ons leven binnenvallen. En dan hebben we het alleen nog maar over ons eigen leven, wat niet te denken van de wereld? Waarin zoveel ‘duister en wereldnacht’ is. Je zou er hopeloos van worden. Wat geeft je de hoop om verder te gaan? Wat geeft je überhaupt hoop, dat het misschien ooit nog eens goed zal komen met deze wereld? En, trekt God zich de ellende van deze wereld aan?

Een rabbi, genaamd Hugo Gryn, vertelde het volgende verhaal over zijn verblijf als kleine jongen in Auschwitz: Voedsel was schaars. En de gevangenen waren heel zuinig met elk beetje voedsel dat er was. Toen het Chanoeka-feest was, nam de vader van Hugo een klont boter, en tot afgrijzen van de jonge Hugo, gebruikte hij het als brandstof voor de lamp die aangestoken diende te worden op het feest. Toen hij zijn vader vroeg waarom hij zoiets doms deed antwoordde zijn vader: “we weten dat het mogelijk is om drie weken zonder voedsel te kunnen leven, maar zonder hoop is het onmogelijk om zelfs maar een paar minuten te leven…

Kerstfeest is het feest van de hoop, christenen zijn (als het goed is) hoopvolle mensen. We geloven dat God niet ergens ver weg is gebleven en van een afstandje toekijkt naar onze ‘duisternis en wereldnacht’. Maar we geloven dat God gekomen is in deze wereld. In een (nu nog) klein kind, weerlozer kan het niet. Kerst gaat om God die in de echte wereld werkt. Hij is niet benauwd om zijn handen uit de mouwen te steken. Niet benauwd om zichzelf vies te maken aan onze werkelijkheid. In dit kind, klein en kwetsbaar, is God begonnen een einde te maken aan het ‘duister en de wereldnacht’. Hij trekt het zich aan, en doet er wat aan. Dat is de hoop van kerst.

Het geeft ons de onvoorstelbare hoop dat God ooit zijn werk zal afmaken. Dat er een tijd komt waarin God volledig af zal rekenen met alles wat ons leven nu ‘duisternis en wereldnacht’ maakt. Die toekomst is niet alleen Gods zaak, maar ook onze zaak. Door Jezus is het zo dichtbij gekomen, dat we niet alleen moeten afwachten, maar er ook in navolging van Hem tekens van die toekomst op kunnen richten. Hoopvolle tekens in het hier en nu. Om ons er aan te herinneren dat er geen moment is dat God niet onze toekomst is.

Wait for the Lord

In navolging van Christine Sine: http://godspace.wordpress.com/ post ik ook dit Taize-lied voor de Advent. Op het blog van Christine vindt je veel mooi adventsmateriaal, de moeite waard. Ik ga een van haar advenstmeditaties (filmpje) komende week denk ik in de dienst gebruiken. Voor nu zing ik graag mee van de verwachting van het komen van God:

Trinity Wallstreet

Via een van de mensen die ik volg via twitter werd ik geanttendeerd op een adventskalender op internet. Het bleek te gaan om de adventskalender van Trinity chrurch wallstreet. Een episcopaalse kerk midden in het hartje van Wallstreet. Naast dat ik het een erg originele en actuele adventskalender vond (met een aantal mensen gaan we proberen misschien volgend jaar ook iets dergelijks te maken), sprak de hele site me aan. Vooral de vele video’s die je kan bekijken van diensten, maar vooral ook van sprekers zijn de moeite waard. Jaarlijks organiseert Trinity Wallstreet een conferentie waar bekende sprekers worden uitgenodigd. Zo kom je o.a. video’s met Desmond Tutu, Jurgen Moltmann en Jon Levenson tegen. Heel erg de moeite waard. De diensten zijn ook zeker de moeite waard om eens te bekijken. Veel liturgie, veel mooie gewaden, maar niet afstandelijk. Ik zou er zo anglicaans of episcopaals van worden. Het adres is http://www.trinitywallstreet.org/

Waarom bent u eigenlijk theologie gaan studeren meneer Moltmann?

Het was in de dagen dat Herodes aan de macht was

Je leest er gemakkelijk overheen, een klein zinnetje aan het begin van het verhaal van de aankondiging van de geboorte van Johannes:

‘het was in de dagen dat Herodes aan de macht was’

Voor ons meer dan 2000 jaar later levend, slechts een opmerking in de marge. O ja, Herodes, en we lezen verder en vergeten heel de man weer. Hoe stellen we ons de wereld in de tijd van Jezus eigenlijk voor? Zit ik er ver naast als ik zeg dat velen van ons aan een soort Asterix en Obelix wereld denken?

Maar stel je voor dat we geleefd hadden in de tijd van Jezus, of de tijd dat Lucas zijn evangelie schreef, hoe zouden dit zinnetje dan op mensen overgekomen zijn? Ze zullen dezelfde beelden en gedachten in hun hoofd gekregen hebben als dat ik een verhaal zou beginnen met: Het was in de dagen dat Hitler aan de macht was. Het was in de dagen dat Stalin aan de macht was. Het was in de dagen dat Sadam Hoessein aan de macht was.

Om maar eens een voorbeeld te noemen van Herodes zijn manier van doen: Vlak voor zijn dood gaf hij het bevel dat belangrijke mannen van elke stad of dorp in het gebied waarover hij regeerde, moesten worden vastgezet in een stadion, om te worden afgeslacht als hij zou sterven. Zodat in heel Judea elke familie voor hem bij zijn sterven zou huilen. Of ze het nu wilden of niet.

Herodes was een bruut en meedogenloos heerser, die van Israël een ware politiestaat maakte. Mensen waren hun leven niet zeker, opstand werd bruut de kop in gedrukt. De bevolking leed zwaar onder zijn belastingen waarmee hij prestigieuze bouwprojecten financierde. Hé dat zijn we eerder in de bijbel tegengekomen, iemand die prestigieuze bouwprojecten liet bouwen en andere er voor liet werken: Egypte, farao het Joodse volk onderdrukt.

Het is een terugkerend refrein in de bijbel: Israël onderdrukt. Het was in de dagen dat Israël onderdrukt werden door de farao. Het was in de dagen dat Israël overheerst werd door de Assieriers, de Babyloniers de Romeinen. En ga zo maar door.

‘het was in de dagen dat Herodes aan de macht was’

Met dit kleine zinnetje plaats Lucas het hele verhaal van Jezus in de wereld van onderdrukkers en verdrukten. Een wereld waarin mensen tot stervens toe afgebeuld worden. Waar de grote meerderheid van de mensen te lijden heeft onder de machtswellust van een kleine groep rijken. Waar de kleinen vertrapt worden, uitgespuugd worden en in een hoek voor levenloos worden achtergelaten. Waar het gros van de mensen moeite moet doen om in leven te blijven en een paar mensen alles hebben. Een wereld waarin het kwaad, in al zijn verschillende vormen zegeviert.

Prima, mooie geschiedenisles, maar wat heeft dat met mij met ons te maken? Alles. Want het is onze wereld waarover het gaat. Onze geschiedenis is een opeenvolging van het was in de dagen toen Herodus aan de macht was. Een wereld waarin het kwaad, in al zijn verschillende gedaanten steeds weer vernietigend om zich heen grijpt.

Nou, nou, nou dat valt toch wel een beetje mee, niet te zwaar, zo erg is het allemaal ook niet. Nee? Zou je dat ook gezegd hebben als je 70 jaar geleden leefde? Zou je dat ook gezegd hebben als u dagelijks aan uw eten moest komen door op de vuilnisbelt vodden te zoeken? Zou je dat ook gezegd hebben als u zich dagelijks zorgen moest maken of je de dag wel zou overleven? Zou je dat ook gezegd hebben als je als zwarte man of vrouw tijdens het apartheid regime in Zuid-Afrika leefde? Als je nu in Sudan leefde? Als je niet aan de goede kant van de wereld geboren was? Vermoedelijk zou je dan anders geantwoord hebben.

Pfff, ja als we het over zulke grote problemen hebben. Als we heel eerlijk zijn, denken we toch vaak dat het zo nu eenmaal gaat. We leggen er ons in ieder geval geregeld maar bij neer. Zou daar ooit echt wat aan veranderen? En zo vaak trekken ons terug, jij in jouw klein hoekje en ik in het mijne, hopend dat het aan ons voorbij gaat we zelf buiten schot blijven. Leggen ons neer bij alle ongelijkheid, onrechtvaardigheid, dat wat scheef is in de wereld. Hopen misschien dat God heel de duvelse bende in een klap, nou ja, er een eind aan zou maken. Pats boem, gedaan. Als we al nog serieus rekening houden met dat God er iets aan kan doen en zal doen…Houden we daar eigenlijk nog echt rekening mee?

het was in de dagen toen Herodus aan de macht was

Dat is de achtergrond waartegen het verhaal van Jezus begrepen moet worden. En het is deze wereld waarover het verhaal van Jezus iets te zeggen heeft. Toen, vandaag. Nu moeten we goed gaan opletten. We houden de adem in, nu wordt het spannend, want stel je voor als het evangelie daar werkelijk iets over te zeggen heeft…

De bijbel is het verhaal over wat God gedaan heeft, aan het doen is en zal gaan doen om de macht van het kwaad te breken. Maar wat doet God dan aan het kwaad in de wereld? Waarom is er zoveel onrecht in de wereld, waarom doet God er niets aan. Op onze vragen naar het waarom van het kwaad, waarom er zoveel onrecht is en waarom God hier niets aan doet, komt de bijbel niet met een uitgewerkt antwoord over het hoe en waarom.

En dan begint Lucas te vertellen. Hij begint te vertellen over een ouder, onvruchtbaar echtpaar. Zacharia en Elizabeth die een kind zullen krijgen. Een nieuw verhaal wat tegelijk al heel vertrouwd klinkt. Het herinnert aan dat oude verhaal dat Israël vertelt als haar gevraagd wordt: wat doet God aan het kwaad in deze wereld. Welk verhaal vertelt Israël dan? Juist: Abraham en Sara. Dan vertelt Israël een verhaal over de roeping van een ouder, onvruchtbaar echtpaar. Die geroepen worden een zegen voor deze wereld te zijn, de wereld heel te maken. En dat verhaal vat samen waar het in de geschiedenis van heel Israël om ging. Met hen sloot God een verbond een blijvende relatie van trouw.

En hier vanmorgen weer opnieuw een ouder, onvruchtbaar echtpaar, met veelzeggende namen: Zacharias, God herinnert. Wat herinnert God dan? De belofte gedaan aan Abraham aan Mozes, aan David aan heel Israël, aan heel de wereld om de wereld recht te zetten, goed te maken. Elizabeth, God heeft gezworen. Wat heeft Hij gezworen? Trouw aan Abraham, trouw aan Israël: een weg te bieden uit het kwaad uit onderdrukking, naar zijn Toekomst.

Dit verhaal is niet een vreemd nieuw verhaal, maar het is een opvallend bekend verhaal. Het zijn beloftevolle namen die ons eraan willen herinneren dat God zijn werk met de wereld voortzet. Zijn strijd tegen het kwaad in al zijn verschillende verschijningvormen voortzet. Straks in het vervolg van het evangelie zal die strijd tot een climax komen. Maar het kon wel eens op andere manieren zijn dan wij zouden vermoeden…

Op onze vragen naar het waarom van het kwaad en wat God er aan doet komt de bijbel met een zo’n verhaal. Dat is de manier waarop God zijn strijd tegen het kwaad aangaat. Als je erover nadenkt is het eigenlijk te belachelijk voor woorden: Gods medicijn tegen het kwaad in de wereld is een ouder, onvruchtbaar echtpaar..

Het verhaal heeft iets komisch en klungeligs. Zacharias is nu niet bepaald de grote geloofsheld die vol overtuiging zegt: Ja Heer hier ben ik, zeg me wat ik moet doen en ik ga. En trouwens wie is in de bijbel eigenlijk wel een onverschrokken geloofsheld of heldin? We ontmoeten een man met geloof, maar ook met veel weifeling aarzeling. Heel menselijk. half-gelovend half niet gelovig komt Zacharias over. Wat gebeurd er met me wat is dit? Zich eigenlijk niet werkelijk kunnen voorstellen dat God echt iets met hem wil. Soms even denken zou het dan echt zo zijn, zou Gods werkelijkheid echt zo nu en dan de aarde raken. Zien, soms even, dan weer niet. Zo aards als het maar zijn kan, zo herkenbaar als het maar zijn kan. Kwetsbaar, fragiel. Geef me dan eens zekerheid God, dat zou het een stuk gemakkelijker maken. Goh het kon wel over ons gaan.

Maar God spreekt deze mens aan. Zo werkt God. Hij werkt door doodgewone mensen heen. Mensen die doen wat ze altijd doen. Met onze mix van geloof en ongeloof. Het graag willen geloven maar soms ook afvragend of we het eigenlijk wel echt geloven. Gewone mensen met hun gewone werk, hun gewone dingen, onhebbelijkheden. In hun kwetsbaarheid en dubbele agenda’s, eigen belang maar ook oprechtheid. Met zulke mensen durft God het klaarblijkelijk aan. Als dat zo is, dan is er ook hoop voor ons… Dan zou God ook ons wel eens kunnen gebruiken…

het was in de dagen toen Herodus aan de macht was

Het evangelie is niet een verhaaltje voor het slapen gaan, stil maar wacht maar alles wordt nieuw. Een privé-spiritualiteit, een uitvlucht uit deze grote boze wereld met onze hoofden in de wolken. Ssst ssst wees maar stil, kijk maar even een andere kant op, doe maar net alsof je niets ziet, accepteer het maar gelaten. Straks in de hemel is alles beter. Nee. Het evangelie is politiek, het heeft betrekking op het samenleven van mensen hier op aarde. Het heeft betrekking op Gods politiek, Gods samenleving.

Het evangelie heeft alles te maken met de herodessen van deze wereld. Het kwaad in de wereld. Het evangelie biedt Gods oplossing daarvoor. Vandaag lazen we de aankondiging van de geboorte van Johannes: God heeft zijn gunst laten zien. God gaat verder met zijn belofte. Volgende week zal het verhaal zich verder ontvouwen

Advent vieren we niet met onze hoofden in de wolken, maar met onze voeten stevig op de grond. Midden in deze wereld waar zoveel herodussen nog aan de macht zijn. We zien uit naar de komst van het Licht in deze wereld. Recht dat zal geschieden, barmhartigheid die zal zegevieren, kwaad dat het onderspit zal delven, in deze wereld. En daarbij zijn we zelf geen passieve toeschouwer, maar een actieve deelnemer.

Het zijn de dagen dat Herodes aan de macht is, ook vandaag. Maar het evangelie is: Het wordt in de dagen dat God aan de macht komt.